Javelleke II

Pius

Nero

Cléo

ZE IS TERUG!

Jaja... na veel overleggen, heen en weer bellen en hoog oplopende emoties langs alle kanten die aan dit verhaal zijn is onze Cléo vanavond gezond en wel weer thuisbezorgd.

Met een beetje gesnuffel tussen moeder en dochter is ze terug opgenomen in het gezinnetje en ook met de zusjes en de broertjes was het binnen de kortste keren in orde. Ze liggen allen samen in de mand en spelen met elkaar alsof ze nooit iets anders gedaan hebben.

Ze is trouwens ook al fel gegroeid in de week dat ze er niet was en staat intussen ook al stevig op haar pootjes. Een eigenschap die veel helpt in het spelen met de broertjes en zusjes natuurlijk ;-)

Bij deze post geen foto van de 'verloren dochter' omdat we ze even rustig op haar 'effen' willen laten komen voor we een lens en een eventuele flits in haar snoetje duwen. Nog even geduld dus voor nieuwe beeldjes van onze schattige Cléo.

afwachten....

We hebben het telefoonnummer van de centrale van onze buurvrouw's kuisvrouw gekregen en de belofte dat de buurvrouw morgen haar kuisvrouw zal bellen over de zaak.

't Is dus nog een dagje afwachten voor we zeker zijn maar het ziet er goed uit! *joy*

Goed nieuws

Vanavond kwam de buurvrouw bellen met goed nieuws... over Cleo, ons grijze poesje.

Onze buurvrouw had met haar buurvrouw staan praten en die had haar gezegd dat de kuisvrouw van onze andere buurvrouw vorige week was komen bellen met de vraag of zij iets wist over het grijze poesje dat ze gevonden had. De buurvrouw van de buurvrouw wist natuurlijk van niets maar door de flyer die ze later in haar bus gevonden had (we hadden flyers gebust in de buurt om te vragen of iemand van iets wist) vroeg ze zich af of de kuisvrouw niet over DAT katje gepraat had.

Om een lang verhaal kort te maken. De buurvrouw kwam dus melden dat het katje waarschijnlijk meegenomen was door de kuisvrouw van de andere buurvrouw en dat er een grote kans was dat we 't katje dus nog terug zouden zien... kwestie dus van de kuisvrouw van de andere buurvrouw te kunnen contacteren.

OEF... een pak van ons hart!

De overblijvers

Ook al is de tijd even stil blijven staan na het verdwijnen van Cleo, de overblijvertjes blijven lustig groeien en spelen. Voorlopig hebben ze vooral interesse in elkaar, maar ook een "rastamuis" slaagt er al even in om de aandacht te trekken. Het seksen van de katjes blijkt toch ook niet zo heel evident, het pikzwartje poesje dat we Nero hadden gedoopt, lijkt toch eerder vrouwelijke trekjes te hebben. Voorlopig dus van links naar rechts: Pius, Nero en Javelleke II.

Het onvatbare

De natuur heeft een eigen wil, één die door ons niet altijd te begrijpen valt, maar zij heeft het laatste woord. We hebben helaas afscheid moeten nemen van het grijze poesje, dat door de toekomstige eigenares de naam Cleo had meegekregen. Moeke Lola heeft beslist dat er geen plaats meer was voor haar in het nestje en heeft haar stilletjes weggebracht. Waarom weten we niet, we kunnen er ons alleen maar bij neerleggen. Zoektochten in huis en tuin, bij buren en bij de dierenarts hebben niets opgeleverd. Ze is als in rook opgegaan. Cleo zal nooit vergeten worden, haar plaatsje in ons hart is verzegeld.