maandag 3 september 2007
Intussen, ergens anders
Jawel, ook kleine poesjes worden groot. Ook benieuwd wat er van het grijze pluisje genaamd Cleo is geworden?
Ze is gegroeid en in onze ogen een sjieke madam geworden. Als we de geruchten mogen geloven, is zij trouwens de nieuwe baas in huis ;-)
Ze is gegroeid en in onze ogen een sjieke madam geworden. Als we de geruchten mogen geloven, is zij trouwens de nieuwe baas in huis ;-)
Maar beelden zeggen soms zo veel meer dan woorden ...
Met dank aan de "nieuwe" eigenares voor het delen van deze leuke foto's :-)
Duo - trio - Duo
Het nieuws staat al een tijdje stil op deze blog, hoog tijd voor een update dus.
Ondanks de grote aaibaarheids- en schattigheidsfactor van onze zwarte rakkertjes, stonden de mensen niet in rijen aan te schuiven om ze in huis te nemen - poeh! Gelukkig was een lief ouderpaar bereid om er nog eentje extra te behuizen (zo konden Javelleke en Pius dus samen blijven) en hebben we zelf besloten om het overblijvertje (Nero) te houden. Nero is de lieveling van de buurvrouw, echt veel zien we hem dus niet ;-). Als hij echter beslist om thuis te blijven, is hij superlief en behoorlijk aanhankelijk. Hij komt zich met veel plezier naast je planten, maar op schoot zitten, daar houdt hij niet van.
Helaas is de komst van Nero gepaard gegaan met het vertrek van Misty. Ineens was onze sterke, stevige beer doodziek en in minder dan twee dagen is heeft hij ons definitief verlaten. Wat er precies gebeurd is, is ons zelfs niet helemaal duidelijk, zo snel was het voorbij. Eén zekerheid is er wel: hij wordt gemist, enorm zelfs. Onze knuffelige dikkerd heeft een grote leegte achtergelaten in ons huis. Zijn plekje in onze harten had hij echter al lang veroverd en we hebben een hele boel leuke herinneringen aan hem - hij zal dus niet snel vergeten worden.
En hoe is het intussen met "moeke" Lola gesteld? Er is voor gezorgd dat zij geen kittens meer zal voortbrengen. We hebben erg genoten van het nestje dat ze heeft gekregen, maar het was ons vanaf het begin wel duidelijk dat eentje genoeg is. Ze is heel vlot hersteld van de sterilisatie en of het iets te maken heeft met haar operatie, dan wel met de dood van Misty, Lola heeft besloten dat de handen die haar voeden gerust ook aaitjes mogen uitdelen. Er zijn zelfs al avonden geweest die ze op schoot heeft doorgebracht.
Kortom: het evenwicht in de poezenhiërarchie hier ten huize is volledig verschoven. We moeten even wennen aan de nieuwe situatie, maar dat lukt wel.
Ondanks de grote aaibaarheids- en schattigheidsfactor van onze zwarte rakkertjes, stonden de mensen niet in rijen aan te schuiven om ze in huis te nemen - poeh! Gelukkig was een lief ouderpaar bereid om er nog eentje extra te behuizen (zo konden Javelleke en Pius dus samen blijven) en hebben we zelf besloten om het overblijvertje (Nero) te houden. Nero is de lieveling van de buurvrouw, echt veel zien we hem dus niet ;-). Als hij echter beslist om thuis te blijven, is hij superlief en behoorlijk aanhankelijk. Hij komt zich met veel plezier naast je planten, maar op schoot zitten, daar houdt hij niet van.
Helaas is de komst van Nero gepaard gegaan met het vertrek van Misty. Ineens was onze sterke, stevige beer doodziek en in minder dan twee dagen is heeft hij ons definitief verlaten. Wat er precies gebeurd is, is ons zelfs niet helemaal duidelijk, zo snel was het voorbij. Eén zekerheid is er wel: hij wordt gemist, enorm zelfs. Onze knuffelige dikkerd heeft een grote leegte achtergelaten in ons huis. Zijn plekje in onze harten had hij echter al lang veroverd en we hebben een hele boel leuke herinneringen aan hem - hij zal dus niet snel vergeten worden.
En hoe is het intussen met "moeke" Lola gesteld? Er is voor gezorgd dat zij geen kittens meer zal voortbrengen. We hebben erg genoten van het nestje dat ze heeft gekregen, maar het was ons vanaf het begin wel duidelijk dat eentje genoeg is. Ze is heel vlot hersteld van de sterilisatie en of het iets te maken heeft met haar operatie, dan wel met de dood van Misty, Lola heeft besloten dat de handen die haar voeden gerust ook aaitjes mogen uitdelen. Er zijn zelfs al avonden geweest die ze op schoot heeft doorgebracht.
Kortom: het evenwicht in de poezenhiërarchie hier ten huize is volledig verschoven. We moeten even wennen aan de nieuwe situatie, maar dat lukt wel.
maandag 18 juni 2007
zaterdag 9 juni 2007
woensdag 6 juni 2007
ZE IS TERUG!
Jaja... na veel overleggen, heen en weer bellen en hoog oplopende emoties langs alle kanten die aan dit verhaal zijn is onze Cléo vanavond gezond en wel weer thuisbezorgd.
Met een beetje gesnuffel tussen moeder en dochter is ze terug opgenomen in het gezinnetje en ook met de zusjes en de broertjes was het binnen de kortste keren in orde. Ze liggen allen samen in de mand en spelen met elkaar alsof ze nooit iets anders gedaan hebben.
Ze is trouwens ook al fel gegroeid in de week dat ze er niet was en staat intussen ook al stevig op haar pootjes. Een eigenschap die veel helpt in het spelen met de broertjes en zusjes natuurlijk ;-)
Bij deze post geen foto van de 'verloren dochter' omdat we ze even rustig op haar 'effen' willen laten komen voor we een lens en een eventuele flits in haar snoetje duwen. Nog even geduld dus voor nieuwe beeldjes van onze schattige Cléo.
Met een beetje gesnuffel tussen moeder en dochter is ze terug opgenomen in het gezinnetje en ook met de zusjes en de broertjes was het binnen de kortste keren in orde. Ze liggen allen samen in de mand en spelen met elkaar alsof ze nooit iets anders gedaan hebben.
Ze is trouwens ook al fel gegroeid in de week dat ze er niet was en staat intussen ook al stevig op haar pootjes. Een eigenschap die veel helpt in het spelen met de broertjes en zusjes natuurlijk ;-)
Bij deze post geen foto van de 'verloren dochter' omdat we ze even rustig op haar 'effen' willen laten komen voor we een lens en een eventuele flits in haar snoetje duwen. Nog even geduld dus voor nieuwe beeldjes van onze schattige Cléo.
dinsdag 5 juni 2007
afwachten....
We hebben het telefoonnummer van de centrale van onze buurvrouw's kuisvrouw gekregen en de belofte dat de buurvrouw morgen haar kuisvrouw zal bellen over de zaak.
't Is dus nog een dagje afwachten voor we zeker zijn maar het ziet er goed uit! *joy*
't Is dus nog een dagje afwachten voor we zeker zijn maar het ziet er goed uit! *joy*
Goed nieuws
Vanavond kwam de buurvrouw bellen met goed nieuws... over Cleo, ons grijze poesje.
Onze buurvrouw had met haar buurvrouw staan praten en die had haar gezegd dat de kuisvrouw van onze andere buurvrouw vorige week was komen bellen met de vraag of zij iets wist over het grijze poesje dat ze gevonden had. De buurvrouw van de buurvrouw wist natuurlijk van niets maar door de flyer die ze later in haar bus gevonden had (we hadden flyers gebust in de buurt om te vragen of iemand van iets wist) vroeg ze zich af of de kuisvrouw niet over DAT katje gepraat had.
Om een lang verhaal kort te maken. De buurvrouw kwam dus melden dat het katje waarschijnlijk meegenomen was door de kuisvrouw van de andere buurvrouw en dat er een grote kans was dat we 't katje dus nog terug zouden zien... kwestie dus van de kuisvrouw van de andere buurvrouw te kunnen contacteren.
OEF... een pak van ons hart!
Onze buurvrouw had met haar buurvrouw staan praten en die had haar gezegd dat de kuisvrouw van onze andere buurvrouw vorige week was komen bellen met de vraag of zij iets wist over het grijze poesje dat ze gevonden had. De buurvrouw van de buurvrouw wist natuurlijk van niets maar door de flyer die ze later in haar bus gevonden had (we hadden flyers gebust in de buurt om te vragen of iemand van iets wist) vroeg ze zich af of de kuisvrouw niet over DAT katje gepraat had.
Om een lang verhaal kort te maken. De buurvrouw kwam dus melden dat het katje waarschijnlijk meegenomen was door de kuisvrouw van de andere buurvrouw en dat er een grote kans was dat we 't katje dus nog terug zouden zien... kwestie dus van de kuisvrouw van de andere buurvrouw te kunnen contacteren.
OEF... een pak van ons hart!
zondag 3 juni 2007
De overblijvers
Ook al is de tijd even stil blijven staan na het verdwijnen van Cleo, de overblijvertjes blijven lustig groeien en spelen. Voorlopig hebben ze vooral interesse in elkaar, maar ook een "rastamuis" slaagt er al even in om de aandacht te trekken. Het seksen van de katjes blijkt toch ook niet zo heel evident, het pikzwartje poesje dat we Nero hadden gedoopt, lijkt toch eerder vrouwelijke trekjes te hebben. Voorlopig dus van links naar rechts: Pius, Nero en Javelleke II.
Labels:
cleo,
javelleken,
mandje,
nero,
pius,
spelen,
verdwijning
Het onvatbare
De natuur heeft een eigen wil, één die door ons niet altijd te begrijpen valt, maar zij heeft het laatste woord. We hebben helaas afscheid moeten nemen van het grijze poesje, dat door de toekomstige eigenares de naam Cleo had meegekregen. Moeke Lola heeft beslist dat er geen plaats meer was voor haar in het nestje en heeft haar stilletjes weggebracht. Waarom weten we niet, we kunnen er ons alleen maar bij neerleggen. Zoektochten in huis en tuin, bij buren en bij de dierenarts hebben niets opgeleverd. Ze is als in rook opgegaan. Cleo zal nooit vergeten worden, haar plaatsje in ons hart is verzegeld.
dinsdag 29 mei 2007
de mand
Close-ups
Pius op onderzoek
Ondertussen is er eentje met de exploratie van het huis begonnen en dat gebeurt grondig. Elk hoekje en kiertje wordt op een bezoekje getrakteerd. Zelfs de kattekorreltjes worden geproefd.
Het is allemaal nog een beetje wankel, maar toch gaat het al goed vooruit!
Oh ja... hij heeft (voorlopig) de naam PIUS meegkregen naar het geluid dat hij bijna constant maakt als hij rondloopt ;-)
maandag 21 mei 2007
Abonneren op:
Reacties (Atom)



